Borecka Matka Boża Pocieszenia

Borecka Matka Boża Pocieszenia

PODZIEL SIĘ
Sanktuarium Matki Boskiej na Zdzieżu - fot. Jan Jerszyński (CC BY-SA 2.5)
Sanktuarium Matki Boskiej na Zdzieżu - fot. Jan Jerszyński (CC BY-SA 2.5)

Obraz Boreckiej Matki Bożej Pocieszenia pochodzi z XVI w. i jest zaliczany do najstarszych cudownych wizerunków Matki Bożej. Znajduje się w kościele Matki Bożej Pocieszenia na Zdzieżu. Został namalowany na drewnie cyprysowym przez nieznanego artystę. Ma rozmiar 1,25 m na 1,15 m.

Na obrazie przedstawiono Matkę Boską, która na lewej ręce trzyma Jezusa. Jej głowa pochyla się w jego stronę. Dzieciątko unosi prawą dłoń w geście błogosławieństwa, a w lewej trzyma księgę. Maria przyodziana jest w ciemnogranatowy płaszcz z czerwonym podbiciem. Mały Jezus jest natomiast ubrany w czerwoną suknię. W górnej części obrazu widać anioły, które podtrzymują szarfę z napisem „Ave Regina Caelorum. Ave Domina Angelorum”.

W 1423 r. obraz ocalał z pożaru kościoła. W czasie najazdu Szwedów był przechowywany w klasztorze sióstr Cysterek w Trzebnicy. W 1657 r. powrócił do ołtarza głównego kościoła. Od XVII w. powstały liczne kopie wizerunku Pani Boreckiej.

W XVII w. wizerunek został uznany za cudowny, a w księdze łask zapisano około tysiąc cudów. Od XVII określa się Matkę Bożą Borecką jako Gloria Gentis, Decus Maioris Poloniae (Chwała Narodu i Klejnot Wielkopolski).

2 lipca 1931 r. kardynał Hlond dokonał koronacji obrazu.

Borecka Matka Boża Pocieszenia

Komentarze

BRAK KOMENTARZY

Comments are closed.