Strona główna Objawienia Objawienia w Fatimie (Portugalia 1917)

Objawienia w Fatimie (Portugalia 1917)

Matka Łucji Maria Rosa nadal odnosiła się do niej nieprzychylnie. Następnego dnia zaprowadziła ją do proboszcza. Ojciec Ferreira ostrzegł dziewczynkę, że wizje może jej zsyłać diabeł, czym bardzo przestraszył dziecko.

Jednak kiedy nadszedł 13 lipca Łucja za namową Franciszka i Hiacynty znowu udała się do Cova da Iria. Na miejscu czekały już 2-3 tysiące ludzi. Byli także rodzice dzieci. Podczas tego spotkania ujawnione zostały „tajemnice fatimskie”.

Tym razem Maryja nazwała siebie Królową Różańca. Umożliwiła im także zajrzenie do piekła, mówiąc że dzięki kultowi Niepokalanego Serca wiele dusz uniknie potępienia. Zapowiedziała, że jeśli ludzie nadal będą obrażać Boga za pontyfikatu papieża Piusa XI wybuchnie straszna wojna (papieżem był w tym czasie Benedykt XV).

Powiedziała również, że jeśli Rosja się nie nawróci jej błędy zarażą świat, a prześladowanie nie ominie nawet papieża. Jednak Ojciec Święty w końcu ofiaruje jej Rosję. Przekazała także dzieciom ostatnią tajemnicę, wyłącznie do ich wiadomości.

Po roku 1910 w Portugalii do władzy doszły siły antyklerykalne. Urzędnicy uznali, że trzeba zdusić w zarodku rodzący się kult w okolicach Fatimy. 13 sierpnia 1917 roku w Aljustrel zjawił się zarządca Qurem. Zaproponował on, że osobiście zawiezie dzieci na miejsce objawienia. Jednak zawiózł je do swojego domu, gdzie przez dwa dni je więził i groził, że jeśli nie wyjawią mu tajemnicy będą się smażyć w oleju. Dzieci milczały, a zarządca uświadomił sobie, że przegrał. 15 sierpnia odwiózł je do domu.

Kolejne objawienie miało miejsce 19 sierpnia w dolinie Valinhos. Piękna Pani kolejny raz prosiła pastuszków o poświęcenie w intencji ratowania grzeszników, a także zapowiedziała, że podczas ostatniego z objawień uczyni cud, aby wszyscy uwierzyli.

13 września dzieci znowu zjawiły się w Cova. Matka Boża obiecała im, że podczas następnego spotkania ujrzą Pana, Matkę Boską Bolesną, Matkę Boską z Karmelu i św. Józefa z dzieciątkiem. Prosiła ich także aby nadal odmawiali różaniec, ponieważ to on zakończy wojnę.

13 października w okolicach Cova zebrało się około 50 tysięcy ludzi, którzy modlili się i śpiewali. Było to ostatnie objawienie, w czasie którego Matka Boża nakazała wybudować w tym miejscu kaplicę na Jej cześć. Powiedziała także, że jest Królową Różańca i że wojna dobiega końca, a żołnierze wkrótce wrócą do domów. Ostatnie Jej słowa brzmiały: „Niech przestaną obrażać Boga, On zniósł już zbyt wiele zniewag”. Wtedy uniosła się ku słońcu, które przedarło się w tej chwili przez chmury. Obok słońca dzieci zobaczyły św. Józefa z dzieciątkiem błogosławiących światu, Maryję pod postacią Matki Boskiej Bolesnej, a następnie Matki Boskiej z Góry Karmel, aż wreszcie dorosłego Pana Jezusa.

Cud słońca w Fatimie
Cud słońca w Fatimie
Źródło: fatimska.lublin.pl

Wtedy także zdarzył się cud, dzięki któremu cała Portugalia uwierzyła w objawienia. Jak opisał to naoczny świadek: „Opalizująca tarcza (słońce) zawirowała w niezwykły sposób. Nie było to zwyczajne migotanie ciała niebieskiego. Słońce krążyło wokół własnej osi z zawrotną szybkością. Znów podniosła się wrzawa, jakby krzyk przerażenia wszystkich zebranych. Zachowując tempo rotacji, słońce oderwało się od firmamentu i czerwone niczym krew zbliżało się do ziemi, jak gdyby chciało zmiażdżyć nas ciężarem swej rozpalonej masy. Były to chwile pełne grozy” (Pannet 2007: 82).

Wydarzenie po objawieniach fatimskich

Zgodnie z prośbą Maryi dziewczynki zostały wysłane przez rodziców do szkoły, aby nauczyły się czytać. Tylko Franciszek odmówił, ponieważ wiedział, że jego czas jest już bliski i poświęcił się modlitwie.

W latach 1918-1919 w Europie szerzyła się epidemia grypy „hiszpanki” pociągającej za sobą czasem śmiertelne komplikacje w postaci schorzeń płucnych. 4 kwietnia 1919 r. Franciszek w wieku niespełna 11 lat zmarł na zapalenie oskrzeli. 20 lutego 1920 r. w lizbońskim szpitalu zmarła również Hiacynta na zapalenie opłucnej. Po raz pierwszy przyjęli Eucharystyczne Ciało Chrystusa przykuci do łóżek. Oboje umarli jak wielcy święci.

Bazylika Matki Boskiej Różańcowej z Fatimy
Bazylika Matki Boskiej Różańcowej z Fatimy
Źródło: santuario-fatima.pt

Łucja została sama. W 1921 r. udała się do Porto, do szkoły prowadzonej przez siostry św. Doroty. Pojechała do niej incognito, ukryta pod przybranym nazwiskiem. W 1925 r. postanowiła wstąpić do zakonu sióstr św. Doroty.

W 1936 r. siostra Maria das Dores (Maria od Boleści) spisała relacje ze swoich objawień. W ostatniej z nich ujawniła, wyłącznie do wiadomości Ojca Świętego trzecią z tajemnic fatimskich. Koperta z nią miała zostać otwarta dopiero w roku 1960. Dwie poprzednie, jedna dotycząca wizji piekła i zapowiedzi wybuchu drugiej wojny światowej, a druga związana z upowszechnieniem na świecie kultu Niepokalanego Serca, były już znane.

Łucja dos Santos zmarła 13 lutego 2005 w Coimbrze.

Bibliografia

  1. C. M. Odell, Ci, którzy Ją widzieli. Objawienia maryjne, Gdańsk 1995.
  2. G. Schmertzing, Tajemnica Maryi. Objawiam się całemu światu, Warszawa 2008.
  3. R. Pannet, Objawienia maryjne w świecie współczesnym, Kraków 2007.
  4. Pastuszkowie fatimscy, http://www.fatima.pl/Pastuszkowie,9,a.html (10.02.2011).