Strona główna Miejsca kultu Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej

Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej

PODZIEL SIĘ
Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej, fot. Grzegorz80 (CC BY-SA 3.0)
Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej, fot. Grzegorz80 (CC BY-SA 3.0)

Ważnym ośrodkiem kultu maryjnego i miejscem pielgrzymkowym stała się Limanowa w połowie XIX wieku, jednak już w latach 70-tych XVIII stulecia wierni z okolicznych miejscowości chętnie modlili się przy cudownej figurce Matki Boskiej Bolesnej znajdującej się w limanowskim kościele parafialnym. Figurka ta do dziś jest głównym obiektem kultu, jednak od XVIII stulecia sanktuarium w Limanowej całkowicie zmieniło swój charakter.

W 1918 roku został poświęcony murowany, duży kościół, który dziś jest najbardziej charakterystycznym elementem w panoramie miasta. Z inicjatywą budowy większej świątyni wystąpił już w 1891 roku ówczesny proboszcz, ksiądz Kazimierz Łazarski, który w ten sposób chciał uczcić setną rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. W 1924 roku przy kościele pojawiły się stacje Drogi Krzyżowej, zaś z czasem kościół ozdobiono pięknymi witrażami oraz ciekawą polichromią.

Na co koniecznie trzeba zwrócić uwagę podczas zwiedzania limanowskiego sanktuarium? Z zewnątrz świątynia prezentuje się wspaniale. Jest to w dużej mierze efekt zastosowanego przy jej budowie materiału – piaskowca, który dodaje świątyni monumentalności oraz ciekawej barwy.

W pierwszej kolejności warto przyjrzeć się prezbiterium. To tam, w ołtarzu głównym, znajduje się główny przedmiot kultu, czyli powstała w XIV wieku, łaskami słynąca Pieta Limanowska. Trafiła ona w okolice Limanowej najprawdopodobniej z Węgier. Szybko stała się przedmiotem kultu, co potwierdzają liczne wota ofiarowane przez pielgrzymów. Te najstarsze pochodzą z XVII wieku. W prezbiterium trzeba zwrócić również uwagę na tabernakulum, które ozdobione zostało scenami przedstawiającymi Zwiastowanie oraz Zmartwychwstanie. Przy ołtarzu głównym znajdują się też XVIII wieczne rzeźby, które zostały tu przeniesione z poprzedniej świątyni. Jedna z nich przedstawia św. Jana, druga – Matkę Boską Bolesną. Za ołtarzem znajdują się witraże, których projekt jest dziełem Konrada Krzyżanowskiego. W prezbiterium ujrzeć można także loże kolatorskie oraz stalle kapłańskie. Pod lożami kolatorskimi znajdują się portale, które prowadzą do kaplicy Relikwii Świętych i Błogosławionych.

W lewej nawie wzrok przyciąga ołtarz Matki Boskiej Różańcowej, w towarzystwie aniołów oraz św. Katarzyny i św. Dominika. Tu również znajduje się niewielki ołtarzyk z wizerunkiem Matki Bożej Ostrobramskiej. Są tutaj dwie kaplice: kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz kaplica Relikwii Świętych i Błogosławionych. W tej drugiej można dostrzec relikwiarze z relikwiami świętych, m.in. Jana Bosko oraz królowej Jadwigi. Obrazy zdobiące wnętrze tej kaplicy przedstawiają tajemnice różańcowe, tu także znajduje się replika Krzyża Jerozolimskiego. Z powodu tego krzyża kaplica ta wcześniej znana była jako Kaplica Świętokrzyska.

W prawej nawie znajduje się ołtarz św. Józefa, ozdobiony płaskorzeźbami: „Sen św. Józefa” oraz „Ucieczka do Egiptu”. Interesująco prezentuje się kaplica św. Antoniego oraz zakrystia.

Na uwagę zasługuje otoczenie kościoła. W podcieniach kościoła można ujrzeć pomnik nagrobny budowniczego świątyni, zmarłego w 1944 roku księdza Łazarskiego. Obok jest krypta z grobem księdza biskupa Bednarczyka, który pochodził z Limanowej. Wokół kościoła rozciąga się Mała Kalwaria Limanowska, która składa się z poziomu górnego i dolnego. Na górny poziom prowadzą Święte Schody, czyli Gradusy, które są obowiązkowym elementem każdej kalwarii. Gradusy w Limanowej są jednak wyjątkowe, ponieważ do ich budowy użyto m.in. kamieni z Drogi Krzyżowej w Jerozolimie. Pod Świętymi Schodami umiejscowiono Grób Matki Boskiej.

Warto podkreślić, że Mała Kalwaria Limanowska została urządzona w latach 80-tych XX wieku, zaś jej projekt opracował krakowski architekt, Julian Klimek.

Przed wejściem do kościoła stoi ogromny pomnik Jana Pawła II. To on dokonał koronacji cudownej figury i nadał limanowskiej świątyni tytuł Bazyliki Mniejszej. Pomnik ma ponad 3 metry wysokości, zaś jego autorem jest profesor Czesław Dźwigaj.

Na terenie sanktuarium działa Dom Pielgrzyma, a w nim Muzeum Parafialne utworzone w 1988 roku. Większość eksponatów to dary księży i pielgrzymów, pochodzące z pielgrzymek z całego świata. Ciekawym obiektem na terenie sanktuarium jest tutejszy Carillon, czyli zespół 19 dzwonów o różnych rozmiarach. Dzwony te wygrywają różne religijne melodie i są atrakcją Limanowej od 1998 roku. Po raz pierwszy zagrały właśnie wtedy, w trakcie uroczystego odsłonięcia pomnika Jana Pawła II.

Komentarze